en ook in april maakte ik wat kaarten

Ik ben lid geworden van een borduurclub, waar ze maandelijks veel wedstrijden en uitdagingen hebben. Dit patroon vond ik mooi passen bij een vrolijk lente-Snoesje (3D-afbeelding).


Een verhuiskaartje gemaakt, dit keer weer met de bengels, ingekleurd met copics.


Ik moest een condoleancekaart maken voor een collega van hubby. Dit keer een mooi borduurtje met een 3D afbeelding.


Dinnetje moest naar het ziekenhuis voor een operatie, maar dat werden er 2 voor de prijs van 1!!! Dat verdient natuurlijk een mooie beterschapskaart. Ik heb haar haar eigen prive doctor gestuurd. Nu maar hopen dat ze goed luistert naar wat hij zegt. Doctor Edwin is met copics ingekleurd (op de foto klikken, dan zie je hem groter).

kaarten in maart 2012 gemaakt

Ik heb me aangemeld voor een wedstrijd zonder het wedstrijdpatroon te kunnen zien. Het bleek een iets ander patroon te zijn dan ik had verwacht....een hele uitdaging om er iets leuks van te maken dus. Met behulp van een Midsummer Tilda in lieve bijpassende copicskleurtjes is het toch wel een hele leuke kaart geworden. Ik heb hem gestuurd naar een ernstig ziek meisje om haar nog even op te fleuren.


Ik heb een voorgeprikt kaartje uit mijn voorraadje gepakt (geprikt door een lief dinnetje), en die heb ik geborduurd. Daarna heb ik een Tilda (hello little butterfly) ingekleurd met bijpassende copicskleurtjes.

kaart gemaakt in januari 2012

In januari heb ik een beterschapskaartje gemaakt voor een collega van hubby.
Het zijn de bengels, die ik heb ingekleurd met copics. Als je op de foto klikt zie je hem groter en kun je ook de gebruikte kleurnummers lezen.

gratis op te halen zonnebank met hemel

we hebben deze zonnebank plus hemel op zolder staan, maar ivm ruimtegebrek moet ie weg.
Dus bieden we hem gratis aan. Het enige dat we vragen is dat hij opgehaald wordt vanaf een zolder (= 2e verdieping) in Haarlem. De hemel moet losgeschroefd worden en dan kan ie in 2 delen naar beneden gesjouwd worden. Hij is wel zwaar, dus enige mankracht is gewenst....
Let wel dat je genoeg ruimte hebt om hem neer te zetten.
Hij doet het nog prima, na jaren op zolder moet hij alleen wel schoongemaakt worden.
Kijk bij reacties als je interesse hebt.

onverwachte blinde kaart

We hadden onverwachts een blinde kaart op het SAforum. Helemaal leuk, dus ik doe mee:-)
Dit is het het voorlopige resultaat. Ik ga nog wel kijken of er nog verdere versiering op komt, maar ik ga nu eten;-). Ik zal ook later nog even de copicnummers erbij zetten.

De gebruikte copics zijn:

huid: E11 E00

blos R20

haar E35 E31 YR20

kleding: YR07 YR02 YR00

pfffff nu ben ik sprakeloos en toch nog een feestje

Dinsdagochtend heb ik me weer prima vermaakt met het nakijken van de belastingaangifte, hij moet nu echt de deur uit.....

En 's middags had ik weer een ander leuk klusje: we kregen de opgevraagde informatie van het CAK......... alleen wilden we de reden voor afwijzing weten.....en die stond er nog steeds niet in.
Er stond wel dat er geen medische informatie was gekomen van de gemeente betreffende de rolstoel.
Dus ik bellen met het CAK. Ik vraag of er niet een belletje gaat rinkelen, als er geen medische informatie wordt gegeven, terwijl de copie van de beschikking meegestuurd was door ons. Dat betekent dat er wel degelijk med info aanwezig moet zijn bij de gemeente. Dan neem je toch contact op met de gemeente om nogmaals om die med info te vragen?
En tot mijn verbijstering zegt de dame aan de telefoon dat het niet hoeft te zijn dat er geen informatie gegeven is. Het kan ook zijn dat de med info er wel is, maar na toetsing is gebleken dat er geen goedkeuring voor de Wtcg komt. Maar dat kon zij verder niet zien.
Ik ben eigenlijk sprakeloos..... of de info is er, of hij is er niet, maar dit.......
Maar zij kan me verder niet helpen met de vragen die ik heb, dat moet een collega doen, en daarvoor moet ik een terugbelafspraak maken......en die is voor vandaag.....alleen is dat een voorkeur, en geen echte afspraak, het kan ook een andere dag worden.......
Ik blijf achter in sprakeloosheid, verbijstering en kwaadheid....

Gelukkig stond de DHL voor de deur met een leuk pakket. Ik had een megapakket papers besteld en het was een feestje om dit uit te pakken!

Poezels in de tuin

Halverwege de cybercrop op zondag zijn we nog heel even in de tuin gaan zitten.

Het was voor Kriel de 1e keer dit jaar en ze vond het prachtig. Ze darst meteen door de hele tuin, overal kijken en snuffen. Je ziet ook aan haar dat ze helemaal opgewonden is: ze heeft een hele dikke staart die aan de achterkant afgeplat is (als haar dikke staart helemaal rond is ipv afgeplat, dan is ze boos). Ze kijkt ook veel naar de schutting, alsof ze echt aan het ontdekken is hoe ze uit de tuin kan komen. We moeten haar echt in de gaten houden, want we willen haar niet kwijt.

Dinky is een stuk rustiger, die kijkt en snuft wel door de hele tuin, maar vindt het verder helemaal prima zo.

Missy scharrelt voornamelijk aan de huiskant van de tuin rond. Ze snuft aan de tafel en de bank, en loopt er vaak onderdoor, waardoor ze een hele groene vlek op haar rug heeft gekregen.

lootje Time to say goodbye tijdens de cybercrop gemaakt

Op het SAforum was (is) vandaag een grote cybercrop. Ellen heeft 50 uitdagingen neergezet, en de opdracht was kort, maar krachtig: scrappen maar. Het thema was spreekwoorden, en er stonden 50 spreekwoorden met betekenis.

Ik ben het derde lootje gaan maken van het afscheid van Pucky.
De foto's waren al geprint, en de titel had ik al: Time to say goodbye. En ik wilde de klokstans erop gebruiken.
Hierdoor waren er 2 spreekwoorden erg toepasselijk: Gezelligheid kent geen tijd en Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.

Het is me zowaar gelukt om het lootje vandaag af te krijgen.

Ik heb 2 foto's gebruikt van de ochtend van het overlijden, waar we afscheid nemen van onze Puck. Het is nu tijd om echt definitief afscheid te nemen van ons allerliefste poezenmeisje.
De klok staat op 11.00 uur: het tijdstip van inslapen.

Ik mis je zo meissie.........

leuker kunnen we het niet maken...

Vandaag stond in het teken van de belastingaangifte....pfffff
Ik was al bezig geweest met het verzamelen van alles wat ik nodig heb, en ik had donderdag de aangifte gedownload. Maar ik moest enige moed verzamelen om eraan te beginnen.
Gelukkig is ie nu af. Ik ga hem maandag nog een keer goed nakijken en dan kan ie weg.

lekker in de tuin

Het is fantastisch weer vandaag, het lijkt wel hoog zomer! Dus we gaan de tuin in.


Hubby gaat snel nog even in het zonnetje zitten. Dinky scharrelt al snel buiten rond.


Missy blijft heel even in de deuropening zitten.

Er liggen megaveel bladeren in de tuin, dus ik laat me van mijn beste kant zien, en ga ze vegen en in vuilniszakken doen.
Intussen snuft Dinky echt overal aan en is ie ook door de hele tuin geweest.

Missy blijft vooral vooraan de tuin.

Ze schrikken beide van onverwachte geluiden en schieten dan snel naar binnen en dan weer de tuin in. Want buiten is toch wel erg leuk!

Ik zie dat de planten allemaal in bloei staan. Nu klinkt allemaal erg veel...het zijn er welgeteld 3. Maar ze staan wel alle 3 in de knop.

Dit is onze paarse rhodo, die los op een stuk grond staat, en eigenlijk opgegeven was (mede omdat ie veel te groot was, en het steeds slechter ging doen), maar ja, als ie toch mooi gaat bloeien, moet ie misschien toch maar de grond in...

En als ik omhoog kijk zie ik de boom, die zit vol.....kastanjes....

Aan het eind van het harde werken is dit de stapel vuilniszakken....

geschrokken

Hubby kwam gistermiddag thuis uit zijn werk, hijst zichzelf uit de auto en gaat achter de rollator naar de voordeur. Maar ineens zakt ie weg.... Ik kon hem een stukje tegenhouden, maar niet meer rechtop krijgen dus moest ik hem op de grond laten zakken.
Wat is er gebeurd?
Blijkt dat de handgreep weggezwaaid was naar binnen toe. Het ding is mega-instelbaar en overal zitten dus vleugelmoeren om de boel vast te zetten. Kennelijk gaan de moeren steeds een pietsie losser zitten en dan moet je het zwikkie weer vast draaien. We proberen het in de gaten te houden en zodra hub een seintje geeft dan hang ik met mijn hele gewicht aan die vleugelmoeren om ze weer vast te draaien. Maar nu geen waarschuwing dus.
Gelukkig was de buurman thuis en samen met hem heb ik hubby op een stoel gehesen, die ik snel van binnen had gehaald. Daarna kon ik hub in mijn eentje overeind krijgen en kon hij met de rollator naar binnen. De buurman had intussen alle moeren weer megavast gedraaid, zodat het weer voor even geen kwaad kan.
We gaan nu binnenkort alle vleugelmoeren maar vervangen, want dit is geen doen.
Gelukkig was er nu niets met hub gebeurd, maar voor het zelfde geld was ie verkeerd terechtgekomen, en was weer zijn knie de vernieling in geholpen met alle gevolgen van dien.
Je hebt hulpmiddelen ter voorkoming van het vallen en dan val je door het hulpmiddel....
Hopelijk kunnen we het oplossen door andere moeren.

opgewonden standje

We hadden in december aanvragen ingediend bij het CAK voor de Wtcg 2009 en 2010.
Alhoewel hubby een erfelijke spierziekte heeft en de vergoeding is voor chronisch zieken en gehandicapten krijgen we deze vergoeding niet automatisch....
Nu hebben we al veel gehoord en gelezen over het CAK en de Wtcg, en die verhalen word je niet vrolijk van. En ik ben dus ook niet vrolijk....
We kregen een brief dat de Wtcg 2010 is afgekeurd.
En als je wilt weten waarom moet je op de site kijken. Het zou m.i. erg handig zijn om meteen bij deze afwijzing de motivering te zetten/mee te sturen?
Als je dan naar de site gaat, staat daar dat je moet bellen. Misschien zou het handiger zijn om meteen in die brief te zetten dat je moet bellen?
Als je belt om deze informatie op te vragen moet de aanvrager zelf aan de telefoon (dmv voicelog) wat gegevens doorgeven en accoord gaan met het opvragen van medische gegevens door het CAK bij bv ziektekostenverzekeraar ed. Huuuhhh???? Die toestemming geef je in de aanvraag...vervolgens vragen ze medische informatie op, dan wordt een beslissing genomen mede op basis van die medische gegevens. Ik neem aan dat ze her en der in dit proces wel een en ander op papier zetten, een zogeheten rapport schrijven en in het dossier doen. En als je dan de motivering opvraagt voor een afwijzing, neem ik aan dat ze gewoon een copietje kunnen maken van het rapport wat dan gewoon in het dossier zou moeten zitten... Maar nee...dat zie ik helemaal verkeerd???????????
Als je in bezwaar wilt gaan tegen de afwijzing heb je daarvoor 6 weken. Maar hoe lang duurt het voor je de motivering in huis hebt? "Nou, als u over 4 weken nog niets in huis hebt, dan kunt u een proformabezwaar indienen"........
Nou ja, om een heel lang verhaal iets korter (en begrijpelijker) te houden.....ik ben zeer kwaad op het CAK en haar werkwijze. Die klopt gewoon van geen kanten. Het kost klauwen vol met geld en tijd en energie om te proberen je gelijk te halen, en dat hebben de meeste chronisch zieken en gehandicapten juist niet. Bovendien krijgen de mensen vaak hun gelijk helemaal niet, door de vreemde regels die gehanteerd worden. De verhalen die je leest op de site van de VSN (spierziektenvereniging) zijn schrijnend.
En dan te bedenken dat een gezond iemand die met een recreatief voetbalpartijtje op zondag een blessure oploopt en een paar keer naar de sportfysio gaat, die krijgt wel automatisch de vergoeding voor chronisch zieken en gehandicapten................
En zo ongelooflijk veel groepen chronisch zieken en gehandicapten vallen naast de boot, bijvoorbeeld omdat er voor hun ziekte gewoonweg geen medicijnen zijn en/of behandeling is..........

Voorbeelden van de vreemde regels die gehanteerd worden:
Wij gaan naar een revalidatiearts en die geeft ons de keuze om een volledig revalidatietraject te volgen in het ziekenhuis waar we op dat moment zijn, nl. ons 'eigen' ziekenhuis in onze woonplaats, of in een revalidatiecentrum een behoorlijk aantal kilometers verderweg. Natuurlijk kiezen we voor het ziekenhuis, ivm de tijd en het geld, maar ook de energie die het kost om überhaupt iets te ondernemen voor hubby. Hoe dichterbij hoe prettiger.
Nu wordt bij de Wtcg het ziekenhuis niet gezien als een volwaardig revalidatiecentrum, dus krijg je de vergoeding niet. Waren we naar het revalidatiecentrum gegaan, hadden we automatisch de vergoeding gehad.
Als je een indicatie voor een rolstoel vanuit de WMO hebt voor het gebruik van een rolstoel, krijg je de vergoeding. We sturen de indicatie op, met een geldige datum voor dat jaar, maar krijgen dus een afwijzing?

Ik heb er intussen geen woorden meer voor.............

opbergsysteem copics

Ik heb inmiddels een flink aantal copics maar nog geen goed opbergsysteem. Er zijn een paar dingen te koop, maar de de markers per stuk in een vakje is niets voor mij, dus dat valt af. De prachtige nieuwe opbergtas met losse bakjes erin is erg groot en erg duur. Dus denk denk pieker peins....
En ineens had ik het: het vaatwasmachinebestekmandje (wat een prachtig scrabble/wordfeud woord). Wow, het werkt echt, je pakt de copics heel makkelijk en ze gaan er snel weer in terug, je ziet de kleuren en daar er 8 vakjes in zitten kun je sorteren op kleurgroep. Dus ik zoeken op internet: waar kun je die dingen kopen en niet geheel onbelangrijk: hoe duur is dat. Ik had al 2 mandjes nodig en ze bleken niet spotgoedkoop te zijn, maar in vergelijk met de 'echte' opberger.....
In het centrum zit een winkel die die mandjes verkoopt, dus op een dinsdagmiddag ga ik naar de stad.....om om 14.00 uur voor een dichte deur te staan....wegens privé-omstandigheden gesloten na 13.00 uur. Grrrrrrrrr.
Naar huis dan maar.
En weer denken, piekeren en peinzen, want die mandjes waren toch niet heel goedkoop.
Ik ga naar zolder, waar ik ook blikken, dozen ed bewaar. Dat is voor het geval dat.....je weet nooit wanneer je iets nodig hebt etc.....ik weet het, ik ben er al vaak voor uitgelachen. Maar dit keer lach ik het laatst, want ik vind een prachtig groot blik, met exact de goeie hoogte. En ik ga op zoek naar kleinere bakjes ed met een goede maat voor de copics. Ik vind een paar mepaldoosjes (vroeger in de keuken veel gebruikt, maar nu al jaren niet meer), een paar keukendoosjes die iets te groot zijn, maar tijdelijk mee mogen doen. De verpakking van mijn lenzenvloeistof blijkt de goede maat te hebben, en als ik die op de juiste hoogte afsnijd, zijn die ook perfect. Ik kan genoeg vinden voor nu, en lenzenvloeistof blijf ik voorlopig nog wel nodig hebben, dus straks kan ik de hele bak vullen met echt passende doosjes.

Het blijkt ook te werken in de praktijk. Ik zet de grote bak naast me op tafel en kan zo de markers uit het blik halen. Ook kan ik de losse bakjes makkelijk eruit pakken. Ik ben er superblij mee!!!
- 1 maart 2012 -

blinde kaart gemaakt

Vanmiddag heb ik meegedaan met een blinde kaart op het SAforum. Sylvia heeft stap voor stap de instructies neergezet voor het maken van een....ja...geen idee wat het wordt...dus een blinde kaart.....

Ik had de basiskaart redelijk snel af, moest alleen even kijken wat te doen met een verkeerde vouw...en dan een ovaal op de verkeerde maat....maar volgens mij is ie aardig goedgekomen.

Ik heb midsummer Tilda ingekleurd (lekker ontspannend onder het genot van een luisterboek) en haar uitgesneden en opgeplakt.Ik heb even geen giftcard (want de kaart bleek een giftcardkaart te worden) in de goede kleuren, dus een kaartje op de goede maat gesneden van een bijpassend stukje karton.

dromen zijn bedrog??

ok, ik schaam me diep.....maar .....ik.....eehhhhh.......mishandel mijn hubby........

Dit heeft m.i. wel enige uitleg nodig hihi voor ik de politie op mijn dak krijg {knipoog}.

Ik heb vannacht gedroomd, en niet zomaar iets gezelligs, nee, een nachtmerrie.
Ik werd midden in de nacht wakker terwijl ik hubby een mep gaf...... Hij schrok zich natuurlijk een rotje en weerde me af. En ik werd huilend wakker van de schrik....van de nachtmerrie...en het feit dat ik echt aan het meppen was....
Ik probeerde iemand van me af te weren, en mepte om me heen.... En ik bleek tot mijn grote schrik dus ook in het echt om me heen gemaaid te hebben.....
Gelukkig neemt ie het me niet kwalijk en heb ik hem geen pijn gedaan, of echt verwond.

Hopelijk komt deze droom niet meer terug.....

borduren

Ik heb gistermiddag heerlijk beneden met hubby wat tv gekeken en tegelijkertijd fijn zitten borduren (op kaarten). Dat was een hele tijd geleden dat ik dat deed, en nu vond ik het weer zo fijn om te doen, dat ik weer het voornemen heb om toch wat vaker wat borduurwerk voor te bereiden, zodat ik beneden kan borduren.
Het ene borduursel was voor een wedstrijd, waar ik me (iets te) vlot voor opgegeven heb....hopelijk wordt het leuk met een leuk plaatje erbij....
Het andere lag al een tijdje gedeeltelijk af, die heb ik nu afgemaakt.

Missy wil wel geaaid worden

Missy is ontzettend lief, maar ook zo ontzettend schuw. Ze wil niet opgetild worden en daarom maakt ze liever dat ze wegkomt als je te dichtbij komt....want stel voor dat je haar toch eens probeert op te pakken.....
Het is natuurlijk een missie voor mij geworden om haar aanhankelijk te krijgen......(missie voor Missy hihi)
Dus steeds voorzichtiger iets dichterbij en zachtjes tegen haar praten en als het lukt aaien, en laten merken dat ze alleen geaaid wordt en echt niet altijd opgetild wordt....en naarmate de tijd vordert merken we dat ze inderdaad steeds aanhankelijker wordt. Ze vindt geaaid worden toch wel erg heerlijk, ze spint dan ook meteen vanaf de 1e aanraking. Als ze op haar 'veilige' plakjes ligt kun je haar inmiddels lekker kroelen en aaien, en zelfs kusjes geven.
Maar we merken nu ook dat ze steeds vaker vanaf 'onveilige' plekjes naar je toe komt en geaaid wil worden.
Vanochtend, wachtend op eten, ging ze op de trap zitten en met haar koppie langs de rand strijken om aan te geven dat ze geaaid wilde worden. En toen ik met mijn hand naar haar toe ging, legde ze haar koppie tegen mijn hand......zoo lief.

doodzieke prinses Gillian

Ik kreeg het volgende bericht onder ogen en het raakte me meteen. Daarom wil ik het toch ook hier neer zetten, ook al is een beetje laat dag....

Even jullie aandacht voor een heel bijzonder verhaal.
Donderdag 15 maart wordt Gillian 8 jaar oud. Gillian heeft hersenstamkanker en zit in het laatste stadium van deze vreselijke ziekte.
Onlangs is Gillian via de Doe een Wens stichting Prinses geworden.
Donderdag viert zij dus haar laatste verjaardag.
De vraag is: stuur Gillian een verjaardagskaart Er hoeft niets bijzonders op te staan, gewoon gefeliciteerd van Prinses of Prins en dan je voornaam.
In de prinsessenwereld is geen ziekte en ellende. Deze wereld heeft haar familie voor haar gecreëerd om even niet bezig te zijn met haar ziekte. Haar wens is dan ook een postzak vol met kaarten.
Dus kleine moeite heel groot plezier en stuur een kaart naar:
Prinses Gillian
Rusthoekstraat 39-41
2584 CR Den Haag
Dit bericht staat overal op internet, dus het adres kan hier gerust blijven staan.
Radio West en TV West hebben er aandacht aan besteed en het staat inmiddels ook op een aantal fora. Men roept op om dit bericht te verspreiden, via Social Media, onder al je vrienden/kennissen. Met als doel om bij Gillian een lach op haar gezicht te toveren als ze wordt overspoeld met een zee van kaarten.
Let op iedereen die een kaart stuurt is natuurlijk prins of prinses! ik ben zelf nu een kaartje voor haar aan het maken, zodat ie vandaag nog op de post kan. En ik hoop dat er nog meer meiden meedoen, zodat ze megaveel kaarten krijgt.

blinde kaart

Ik heb voor het eerst meegedaan met een blinde kaart maken.

Men neme wat cardstock, papers, linten. En dan is het een kwestie van de aanwijzingen volgen.

Dit is het (voorlopige) resultaat:

labelkaarten

Op het scrapforum stond een berichtje van iemand die een nieuwe kaart zelf had gemaakt. Ik natuurlijk nieuwsgierig, ben meteen op haar blog gaan kijken. De kaart bleek een soort labelkaart te zijn, en zag er echt heel erg leuk uit. Ze had een complete werkbeschrijving gemaakt, met duidelijke tekst en veel foto's.

http://made-by-linn.blogspot.com/2011/07/een-kaart-verzonnen-in-een-erg-leuke.html#links

Ik moest net een kaart maken voor een dinnetje die een nieuwe baan had, en eigenlijk had ik die kaart een beetje snel nodig.....

Uit de werkbeschrijving dacht ik dat de kaart wel makkelijk en snel te maken zou zijn: dus aan de slag dan maar.

Eerst een proefje: ik heb een dubbelzijdig scrappaper gepakt van Dutch Creative (daar heb ik al een paar cadeaudoosjes ed mee gemaakt, erg succesvol papertje). Ik heb de beschrijving gevolgd en de kaart zat snel in elkaar: hoekjes eraf 'knippen' met de Corner Chomper, mooie fibertjes zoeken, leuke stansjes. En dan is dit het resultaat:

Onder het bloemetje zit een strookje waar ik een wens kan zetten. Ik vond de kaart makkelijk, snel en errug leuk, dus op naar de volgende: de kaart voor dinnetje.

Die heeft haar groot rijbewijs gehaald en heeft nu een baan als buschauffeur. Er is tijdens haar laatste rijles een foto gemaakt van haar achter het stuur van de bus. Deze foto heb ik geprint, en die moest op het label komen. Helaas had de lesbus een ongelooflijk felle lichtblauwe kleur, zo'n kleur waar echt geen ander blauw bij past. Ik heb hele stapels papers doorzocht voor ik een paper gevonden had, waarvan beide zijden goed kleurden bij de foto. Uiteindelijk vond ik een dubbelzijdig paper van Fancy Pants. En dit is het resultaat geworden:

Ik heb de foto op de label geplakt, maar ivm de privacy plaats ik deze maar niet.

Dankjewel Linn, voor dit superleuke model en je goede beschrijving!!

hier ben ik weer :-)

Ik ben er weer.
Na een hele lange tijd afwezigheid werd het weer tijd om wat te posten.
Er zijn veel nare dingen gebeurd en die nare tijd is nog lang niet over...
Maar ik ga weer proberen om te bloggen, en hopelijk over veel leuke dingen!!

donderdag

Vannacht een iets rustiger nachtje gehad. D.w.z. iets minder lang wakker gelegen om weer in slaap te vallen. Maar ik heb onrustig en zelfs vervelend gedroomd. Ben vaak wakker geworden. En ik werd wakker met pijn in mijn handen en armen, en iets later ook in mijn rug. Gelukkig gaan de pillen op een gegeven moment wel werken en dan zakt de pijn behoorlijk weg.
Al met al waren we behoorlijk laat hierdoor (nog heeeel ff slapen, nog heeel ff liggen). Dus laat met koffie drinken, enz.
De post had een leuke verrassing: 2 hobbybladen, dus lekker lezen vandaag.
We hebben aan het begin van de middag Popstars gekeken en tijdens dat programma kun je zo lekker in je hobbyblaadjes lezen.
Daarna kwam ik tot de ontdekking dat ik vandaag de kerstversieringen had willen weghalen, sjips, niet meer aan gedacht, en ik had ook nog een uurtje willen scrappen.
Dus terwijl hubby Riverdance kijkt, haal ik de raamstickers van de ramen af. Pfff wat een werkje is dat...het kost me totaal toch een uur om alles eraf te krijgen en op de grote bladen terug te plakken...ik doe dit volgend jaar niet meer...maar het zag er erg leuk uit, ook vanaf de straat....misschien toch maar weer wel volgend jaar...maar dan verstandig doen: erop plakken met een kerstcd op om in de kerststemming te komen, en eraf halen met een luisterboek op de kop...dan wordt het vanzelf een minder vervelend klusje... Zo: van buitenaf lijkt het geen kerst meer te zijn bij ons... de rest doe ik morgen en het weekend, iedere dag een stukje...
Ik duik snel een uurtje naar boven om nog even verder te gaan met mijn scrap. En weer gaat het goed: onder het genot van Paul de Leeuw (en heerlijk meegalmen natuurlijk) schiet ik weer goed op. Wat is dit toch fijn om te doen.
Daarna snel naar beneden, een beetje laat voor de thee maar vorut dan maar. Tijdens de thee ligt Pucky bij me op schoot, wat is het toch een schatje. En zo fijn dat ze bij me ligt, dat is echt wel heel lang geleden: ik geniet hier zo van. Ik lees mijn hobbyblaadjes terwijl ik haar zachtjes aai, en ze ligt heel lang bij me.

wcllift en dierenarts

Nog niet alle aanpassingen die we aangevraagd hebben zijn er.
Maar wel hebben we vorig jaar een wclift gekregen. En die deed het niet helemaal 100% ok, als je hem een tijdje niet gebruikt had, ging ie niet meteen omhoog, dus gebeld, getest, nog een keer gebeld, en dinsdagmiddag kwam iemand langs. Natuurlijk als je iets wilt laten zien, dan gebeurt het niet, de lift deed het perfect. De lift is gereset en we moesten het dan maar even proberen.
Intussen heeft hubby hem getest en de lift hapert nog steeds. Niets aan te doen op dit moment en het kan geen kwaad, etc. Gelukkig is het niet zo erg en valt er prima mee te leven.

Vanochtend zijn we naar de dierenarts geweest met Pucky en Missy. Missy hoest nog steeds, maar wel minder dan eerst, en ze heeft weer plekken in haar gezicht. Pucky heeft een rare nagel die wij niet meer kunnen knippen. En ik maak me stiekem een beetje zorgen om haar, ze wordt oud, en af en toe zakt ze een beetje door achterpootjes.
Missy heeft 2 injecties gehad, en kan er voorlopig 2 weken tegen, dan moet ze al aardig opgeknapt zijn. Als ze wel beter is, maar nog niet volledig, dan mag ik eventueel ook een injectie ophalen om zelf aan haar te geven pffff dat heb ik ook met Grommel gedaan en dat is toch best eng hoor..... ik weet nog niet of ik het wel zelf doe of toch maar met haar terug ga naar de dierenarts. Maar hopelijk hoeft het helemaal niet, is ze misschien wel helemaal beter.
De dierenarts knipt meteen haar nagels lekker kort. Dan hoeven wij dat niet meer te doen.
Pucky wordt ook geknipt, de dierenarts heeft er een goede schaar voor en hij knipt dan ook de rest meteen nog korter dan hubby ze al geknipt.
Hij denkt dat Pucky intussen wel bijna blind geworden is, hij schat dat ze nog een zicht van ca 20% heeft. Ze heeft last van artrose aan haar achterkantje. We moeten het in de gaten houden, als het erger wordt, kan ze iets krijgen tegen de pijn en dat onstekingsremmend werkt.

Ik heb intussen al een paar nachten superslecht geslapen. Veel wakker en dan lang wakker liggen. Ik ben hartstikke moe, en ik heb last van huilbuien.
Ik hoop maar dat ik vannacht wel goed kan slapen.....

een nieuw jaar

Er is weer een jaar om....
Ik kijk achterom met een hoop "mixed emotions".
Ik had eigenlijk maar 1 goed voornemen voor het afgelopen jaar. maar die is volledig in lucht opgegaan....door een simpele val eind januari....
Ik zou meer crea proberen te doen, meer scrappen, wat vaker een kaartje maken...

Hubby viel...lag eerst 5 weken op bed, en moest daarna weer helemaal herstellen. En dan komt hij tot de conclusie dat ie lichamelijk weer goed genoeg is om te gaan werken, maar er moeten eerst een paar aanpassingen op het werk gedaan worden. En dan blijkt dat ook weer maanden te moeten duren. Dus zit hubby alweer bijna een jaar thuis... En staat je leven op zijn kop. Ook al omdat we vorig jaar het revalidatieprogramma van het ziekenhuis zijn ingegaan. Voor een compleet onderzoek: welke aanpassingen zijn er nodig, zijn er dingen die anders kunnen, beter, makkelijker. Het heeft ook een tijdje stilgelegen door die stomme val. Toen alles weer op gang kwam, volgden de gesprekken, onderzoeken, testen, en de aanvragen. En dan blijkt dat er iemand is bij de gemeente die misschien best wel vol goede bedoelingen zit....maar die ons heel veel geduld en energie kost.
En we zijn nog niet klaar.... we wachten nog steeds op de gemeente. We hebben een besluit gekregen, net voor Kerst, maar vol onduidelijkheden. Dus mail naar de gemeente gestuurd.
Gelukkig zijn het de laatste loodjes...

En om het jaar helemaal goed af te sluiten, werd ikzelf ziek. En niemand weet wat er aan de hand is. Bloedprikken wees een ontsteking, een virus aan. Ik moet pillen slikken en afwachten, het moet dan vanzelf over gaan.
Intussen voel ik me niet elke dag even goed, bah, gelukkig is de ergste pijn weg door de pillen, maar het lijkt verder niet op te schieten. Ik kan er slecht tegen, ik wil niet ziek zijn (nou ja, wie wel natuurlijk).

We zijn het nieuwe jaar redelijk rustig in gegaan. Lekker thuis, wij met de poezels. Beetje tv-hangen, wat lekker eten en drinken. Beetje laat (vroeg?) lagen we in bed...niet door het vuurwerk, maar we zijn voor de tv blijven hangen.
Dus nieuwjaar begon ook redelijk laat op de ochtend. En dan kabbelt die 1e dag voorbij...niet te veel doen...we slapen eigenlijk nog....

Zondag stond voor een groot deel in het teken van de mail aan de gemeente. Eerst een opzet maken, doorspreken, over denken, laten bezinken, aanpassen, doorspreken, etc.
Het is wel zaak om de goede woorden te gebruiken, dus gisteravond laat is de mail eindelijk goedgekeurd door ons beiden verstuurd naar de gemeente.
Wel hebben we tussendoor andere dingen gedaan: een was (pfff wat een berg, kom ik daar ooit doorheen?) en er was op tv de originele Walt Disney tekenfilm van Snow White, helaas in het nederlands, maar erg leuk en lief al die bosdieren, gelezen, etc.

Vandaag begon ook weer iets te laat (moeilijk hoor, op tijd naar bed, niet te lang lezen en dan weer op tijd wakker worden en eruit).
Na de koffie een paar telefoontjes plegen, douchen, etc. 's Middags weer verder met wassen. En ik heb zowaar weer gescrapt...heerlijk...ik ben verder gegaan met het maandoverzicht januari 2010 (!!!! ja, inderdaad, vorig jaar al in februari aan begonnen). En het ging goed, ik ben helemaal blij.

Dus eindig ik met mijn "goede voornemen" voor dit jaar: meer crea, vooral meer scrappen!!!

lekker rustig weekend

Vrijdagmiddag hebben we lekker een aantal opgenomen afleveringen gekeken van series die we graag kijken.
En zaterdag en zondag hebben we gelezen: heerlijk.
Ik las altijd graag, ik heb als kind de schoolbieb helemaal gelezen, echt alle boeken die er waren....
En nu ben ik af en toe aan het zoeken in mijn eigen biebje. Ik pik er (kinder)boekjes van vroeger uit om te herlezen en af en toe vind ik boeken die ik nog helemaal niet gelezen heb.
Wat een rijkdom: mijn eigen biebje. En de heerlijkheid van totaal verdiept in een boek op de bank te hangen, met een drankje en een hapje af en toe...

Ik ben ook nog ff buiten geweest met Pucky en Dinky. Pucky mag altijd wel ff naar buiten, gewoon los. Maar Dinky niet. Ik heb hem een paar keer meegenomen, terwijl ik dan naast hem bleef lopen met mijn handen losjes om zijn lijf, maar dat is niet echt handig. En als Dink dan wel ineens wegspurt kan ik hem zo natuurlijk nooit echt tegenhouden. Dus die heb ik een tuigje omgedaan, vond ie niet echt grappig. Toen ik door de kamer liep richting de tuin hing meneer in de ho-ijzers (net als een hond die weigert mee te lopen). Ik moest hem echt voorslepen aan zijn riem.
Eenmaal buiten had ie er niets meer van, hij heeft overal lekker gesnuffeld, beetje gras gegeten, rond gelopen en alles onderzocht.
Toen we naar binnen gingen moest ik hem even neerzetten omdat ik 2 handen nodig heb om de deur op kierstand op de knippen te zetten. Dinky liep naar het raam achter de bank, voelde waarschijnlijk het eind van de riem, dat ie niet verder kon, en schoot in de paniekstand: hij sprong omhoog en wurmde zich daarbij uit het tuigje. Gelukkig doe ik die tuigjes nooit strak om en dat was maar goed ook nu. Hij rende meteen hard weg.
Even later kwam ie alweer bij me voor een aai, dus hij was het ook alweer heel snel vergeten......

goed nieuws + gezellige visite

Yeah we hebben donderdagochtend met de post goed nieuws gekregen.
We hebben een aanpassing aangevraagd voor de auto, waardoor hubby zelfstandig kan in- + uitstappen.
En nu hebben we een accoord hiervoor.
We zijn helemaal blij.

Donderdagmiddag is dinnetje met haar hub op de koffie/thee gekomen. We hebben afgesproken zo rond half 3. Het is de 1e x dat we haar hub ontmoeten en hij ons. We zitten gezellig te beppen, en de tijd vliegt om. Dinnetje heeft een e-reader mee (geleend van de bieb), en ik ben blij dat ik hem in het echt zie. Dan zie je toch echt hoe groot zo'n scherm nu is, en of het goed in de hand ligt, goed leest, makkelijk omslaat, enz.
Het is eigenlijk al avond als ik vraag of ze miss mee willen eten. Ik heb miss niet genoeg in huis, maar das hier nooit een probleem omdat ik om de hoek een giga grote koel- en vrieskast heb staan..... Ze willen niet meeeten en uiteindelijk gaan ze tegen 8 uur weg.
Ik mik snel de pannen op het vuur: stukkie vlees, aardappeltje en een potje groente.
Het was supergezellig en zeker voor herhaling vatbaar.

gewoon een doordeweekse woensdag....

Vanochtend kon ik bij de Bruna de bestelde boeken ophalen: een fantasy voor hubby en voor ons samen een Dean Koontz, dat vinden we allebei prachtig om te lezen.
Bij de post zat een HobbyHandig en een nagestuurd klosje garen van een bestelling vorige week.
Dinnetje belde vanochtend op, weer ruim een uur aan de lijn gehangen hihi wat zijn we samen toch een stelletje kletsmajoren.
Toen ik tussen de middag..nou ja..ietsje later door het lange telefoongesprek...tosti's wilde maken van het oude witte brood, bleek het oude witte brood veel ouder dan ik had gedacht. Bah dan krijgt wit brood een kleur die je echt niet wil op je brood brrrrrrrrr.
Ik ben maar ff naar de bakker gelopen en heb ons getracteerd op een overheerlijk broodje gezond: mjammieee.
Ik ben daarna naar boven gegaan, hubby zat in een boek verdiept, die heeft het amper gemerkt denk ik.
Even wat mailtjes en over het forum. En dan wat scrappen onder het genot van een muziekje (paul de leeuw en michael bubbel {buble}).
Ik heb een mooi geschulpt cirkeltje (nesta) gestanst en toen een nog iets kleiner cirkeltje uitgesneden. Bedeltje erop. Tussendoor nog wat mail. Even opruimen...........hellupppppppppp......waar is mijn geschulpte nestacirkeltje???????
Ik heb de hele vloer afgezocht, mijn bureau, onder de spulletjes, naast de spulletjes, tussen de spulletjes, overal, ben ruim 20 minuten aan het zoeken geweest. Blijkt het malletje nog aan het stansblok te kleven grrrrrrrrrrrr.
Nou ja, gelukkig dat ik hem gevonden heb....voor hetzelfde geld was ik hem echt kwijt geweest.
Vanavond is er film, een mengeling van misdaad, thriller en zwarte humor, heerlijk om te kijken......

pfff het is warm

We hebben inmiddels al zo'n maand een hittegolf. Nou ja, hittegolf....volgens het KNMI natuurlijk nog lang niet, maar wat mij betreft mag je het een hittegolf noemen.
Het is warm, erg warm.
Ramen open, windwappers aan, en nog zweet je de tent uit.
Zodra je beweegt loopt het zweet al over je voorhoofd en voel je je rug nat worden. Pffff.

Gelukkig is het nu iets koeler, al een dag of 2 of 3. En ze zeggen dat het deze week zo blijft. Ik merk het meteen, ik heb weer meer energie.
Je moet niet meteen overactief worden, dan loopt het zweet weer in straaltjes van je af, maar ik klaag niet.
Integendeel: ik geniet.

papers, papers en nog meer papers

Als je al zo'n tijd thuis zit en niet weg kan, ga je vanzelf op zoek naar andere mogelijkheden om je scrapvoorraad wat uit te breiden.

Toen ik vorige week dan ook een megaleuke aanbieding zag om een winkel van zijn (of haar) papervoorraad af te helpen, moest ik er gewoon wel op in gaan...ik ben zo gek van mooie papers....kan er niet genoeg van hebben.....en ik heb mijn berichtje om te bestellen wel 3x lopen veranderen: ik wil graag 1 pakket van 100 vel..... zou ik miss 2 pakketten kunnen krijgen....nee doe toch maar 1...... ja maar, voor die prijs...toch maar 2....
Uiteindelijk kreeg de hebberige scrapperd in mij de overhand....ik heb 2 pakketten van 100 vel besteld. En vandaag kwamen ze binnen. Jee wat een feest, zoveel mooie papertjes. Ze zijn practisch allemaal een beetje beschadigd, ze hebben een verkreukeld hoekje (gelukkig een hoop waarbij de beschadiging zit op de tekststrook, en verder kan ik het vast wel oplossen met wat creatief plak en knipwerk). Maar ze zijn mooooooooi en het zijn er veeeeeeeeeeel. Op het forum zijn ze nieuwsgierig dus ik heb er net foto's van gemaakt.

Dit is dus niets dubbel gefotografeerd, totaal is 200 vel...en ik ben er zooooooo blij mee...ik ben ook zo gek van mooie papers....hoezo verslaafd...ik niet hoor {bloos}

edit: De duif (hobbycompleet de duif in leeuwarden) heeft mijn klacht gehoord en het is echt netjes opgelost, wat een superservice!!!!!!

eindelijk weer eens een blogje

Er is megaveel gebeurd de afgelopen maanden.
En op één of andere manier had ik best de behoefte om het van me af te schrijven en toch kon ik me er niet toe zetten....

Ergens mis ik het wel, vooral ook omdat ik mij blogjes toch ook gebruikte voor het scrappen...
Nu kijk ik wel in de agenda terug, maar ja, daar staat ook een hoop niet in......

Hubby is gevallen in januari en is nu al 7 maanden thuis. Het revalidatieprogramma is wel intussen weer hervat en gelukkig hebben we al een aantal dingen geregeld, maar er staat ook nog wat in de wachtrij....duimen dat we goedkeuring krijgen.....

Het is wennen, altijd iemand thuis. En vooral de 1e weken waren zwaar, hub lag 24/7 op bed, en ik moest hem echt met alles helpen pffff respect voor iedereen die dat fulltime doet voor een partner of kind. Ik was superblij dat hij weer naar beneden kon. Langzamerhand ging het weer beter, met babypasjes vooruit, maar wel vooruit gelukkig. Nu kan hij gelukkig weer wel een hoop zelf.
Hij moet nog oefenen met lange autoritten, zijn knie is het daar nog niet helemaal mee eens. En hopelijk krijgen we toestemming van het UWV voor een autoaanpassing, zodat hij weer zelfstandig uit de auto kan komen.
Voorlopig is hij dus nog thuis. Kan geen kant op, buiten de sta-opstoel. Hij vermaakt zich vooral met de tv en het nodige leeswerk. En we praten veel, al of niet tijdens een heerlijk bakkie koffie of thee.

En ik.....ik pas me aan.... ik mis de alleenzijntijd.... ik rommel graag in me uppie thuis, van het 1 naar het ander, wat crea, wat lezen, ff een wasje tussendoor, oh ff snel een boodschapje, eten wanneer het toevallig uitkomt, niemand die toch wel graag ff bij je wil zitten en aandacht wil....terwijl de scrap hevig aan het roepen is....
Maar het went....beter dan al die jaren hiervoor. Normaal vloog ik tegen de muur aan het eind van 3 weken vacantie. Dan was het heerlijk dat hub weer ging werken, ff alleen thuis, ff lekker rommelen....tot een uur of 2 's middags, dan mocht ie weer thuiskomen....gezellig ff samen koffie of thee doen...want ja, ik vind het heerlijk ff alleen, maar ik vind het zeker weer zo fijn als ie dan weer thuis kwam uit het werk.
Nu is hij dus al 7 maanden thuis, en ik moet zeggen dat ik er aardig mee kan omgaan.
Ik ga ook rustig een paar uurtjes op de hobbykamer zitten terwijl hij beneden zichzelf vermaakt, dat kon ik dus een jaar geleden echt niet.

Ik kan nu wel weer oprecht zeggen dat het best wel weer goed gaat....